6 paar slippers en sandalen, handdoeken, 4 verschillende bikini-onderdelen, tijdschriften, badlakens, hemdjes, rokken en ongeveer een kilo zand liggen verspreid over de vloer, de tafel, de bank. Op 't aanrecht staan lege flessen en op tafel zie ik een aangebroken zakje nootjes plus een lekkend bakje olijven. Zowel op de badkamer als in de slaapkamer staat een fles aftersun.

Het lijkt wel vakantie.
Volgens mij is het dat ook.
Nog even dan.

Het was natuurlijk heel erg weer om op het strand te liggen, gisteren. En eergisteren ook. Daar gaat dit stukje over. Eergisteren alweer.
Toen we eenmaal (tram, trein, lopen, gedoe) op dat strand lagen, kwamen er wolken. En die horen daar helemaal niet. Shoo shoo! Het was eigenlijk ook een beetje het foute strand, met teveel mensen enzo. Dus toen we de meegtroonde tijdschriften uithadden, gingen we weer weg. We gingen naar de film.

Ik ben best wel een beetje fan van amerika. Ik ben er maar 1x geweest en ook nog es maar een paar dagen, dus eigenlijk mag ik er niet eens heel veel over zeggen. (ik moet wel heel nodig terug daarheen, dat wel) Maar ik heb er wel veel boeken over gelezen. want ik vind amerika het lolligste land. Amerika is doorslaan, op alle fronten. Vind ik meestal wel geestig.
Ik hou me niet echt bezig met de politiek daar, meer met de cultuur, alhoewel ik ook wel weet dat een en ander elkaar beinvloeden. Maar even ter verduidelijking ik ben dus zeker geen fan van George W. Ik vind George W. namelijk een heel eng machtwellustelingetje. Ik hou wel van een beetje sensatie. En van hypes wil ik ook altijd zelf even zien what all the fuzz is about.
Dus de film die we gingen zien was Fahrenheit 9/11.

Ik vond het niet echt een goede film. Ja, het was wel geestig op sommige momenten, maar dat kwam voornamelijk door de manier waarop het gemonteerd is. En volgens mij was in eerste instantie de bedoeling dat ie niet geestig, maar shockerend zou zijn. En dat vond ik niet. Niet echt.
Er zaten wel schokkende beelden in, voornamelijk van de oorlog in Irak. En de vrouw die met blij gemoed verteld dat haar zoon naar irak gaat omdat dat nou eenmaal zijn plicht is, vond ik ook ..ehm..ja gestoord leek mij daar wel het juiste woord voor.

Verder was het goon teveel van alles. Ik kreeg sterk het idee dat Michael Moore zo'n beetje alles wat ie maar heeft kunnen vinden tegen Bush ook daadwerkelijk in de film heeft gestopt. Dat vind ik slecht en onduidelijk.
Je wordt overspoeld met feitjes, cijfers, bedrijven en namen van allerlei figuren van wie ik persoonlijk nog nooit gehoord had en ik vrees de gemiddelde amerikaan ook niet echt. En daardoor duurde de hele film goon te lang. Halverwege dacht ik: jahaaaa nu weeeet ik het wel dat het allemaal de schuld van Bush is. En dat ie weg moet. Djies.
Wat mij betreft streefde de film daardoor zijn doel voorbij.

1 Ding moet je hem nageven. Michael Moore is, hoewel hij dat misschien helemaal niet zo leuk zal vinden, wel echt heel erg amerikaans. Hij is namelijk goon ook heel erg doorslaan.

Hier kwam een (zoals altijd) heel goed gefundeerde mening over Fahrenheit 9/11
Die zag ik namelijk gisteren.
Ik was al begonnen aan het stukje enzo. Maar toen ging de telefoon.
En nu moet ik ineens heel nodig naar een strand.
Dus dat u dat stukje nog tegoed heeft.

Van achter uit de tram klinkt heel hard "ja daar mag ik me sekor helemaal niet mee bemoejon?"
De uitspraak komt van een heel erg grote tramconducteur wiens wieg, hoewel zijn uiterlijk heel anders doet vermoeden, niet echt in de bossen bij Paramaribo stond. Waarom praten tramconducteurs eigenlijk altijd zo plat Amsterdams?
Denk ik nog.
Afijn.
Hij zegt het tegen een meisje met een rood opgezet gezicht dat verwoed in haar ogen wrijft. Dikke tranen rollen over haar wangen. "Ja. Het is de stress, die moet er even uit," vang ik op.

De conducteur is uit zijn hokje gekomen en klopt het huilende meisje bemoedigend op haar schouder. Iets te hard, ze schokt ervan. Een stuk minder luidruchtig legt ze uit wat er aan de hand is en ik hoor hem instemmend brommen. Ze zitten net te ver van me af om te kunnen volgen wat er nou psies loos is, maar ik bedenk er zo mijn eigen verhaal bij. Wat moet je anders in de tram.

Als er bij de volgende halte nieuwe passagiers instappen, verdwijnt de conducteur in zijn hokje en babbelt er weer vrolijk op los. Even later staat het nog nasniffende meisje op en met een 'dankjewelhe!" naar de conducteur stapt ze uit. En dan, terwijl de tram langsrijdt, zie ik pas haar buik. Dik 8 maanden, zo niet 9, schat ik met mijn lekenblik.
Oh. Dan waren het vast hormonen. Niks aan de hand. Gedoe zeg, dat zwanger zijn. Dacht ik.
Maar dan hoor ik de conducteur weer. "Sielug he. Soon wijffie. Hoogzwanger en dan ook nog overvallen," zegt ie tegen niemand en iedereen.
Opeens vind ik mezelf een kutwijf. Ook meteen denken dat iemand zich aanstelt. Huilend in de tram en alles. Echt wel zielig voor zo'n meisje. En dan krijgt ze ook nog een kind. Dacht ik.

"Tja. Dat hoort nou eenmaal bij zwanger zijn," zegt een oudere dame tegenover me. "Wat er in gaat, moet er ook weer uit."
Oh. Dacht ik. BEvallen. Niet OVERvallen.
Aanstelster.

Ik denk dat ik vandaag voor de zekerheid goon maar helemaal niks meer denk.

Nu het weer licht is durf ik er wel over te praten. Want als het donker is, is alles veel enger. Dat weet iedereen.

Het is dus zo: mijn msn spookt. Echt wel kei-eng. huuuuuhuuuh! Ik krijg namelijk steeds een berichtje in beeld. dat is an sich niet zo heel raar want is dat hele msn ook iegenlijk voor bedoeld. Maar de berichtjes die ik krijg, zijn spookberichten! Echt waar!
Sinds een poosje kreeg ik van een bepaald persoon, terwijl hij niet online is, steeds te zien dat hij uitgelogd is. Jeweetwel; zo'n blokje ergens in beeld waarin staat 'Bepaald Persoon has just signed out'.
Dat is op zich niet zo maf. Ik heb ergens in het woud van voorkeuren en instellingen aangevinkt dat ik wel wil zien als iemand offline gaat. So far so good en de messneger doet wat ie hoort te doen.

Maar nu komt het spookygedeelte! (oewie, kruip maar vast onder de dekens met je zaklaantaarn) Want voor het moment dat ik het signed off-berichtje kreeg, had Bepaald Persoon helemaal nooit ingesigned! Niet gezien in mijn contactlijstje althans. Eerst dacht ik nog dat ie me heel slinks op ignore of block of hoeheetdat had gezet. Ofzo. Ik kan namelijk best begrijpen dat mensen mij soms goon niet willen spreken. Ik word ook wel es heel moe van mij. En ik maak heel veel tiepfouten.

Afijn.
Ik dacht dus dat mijn msn goon zo goed was dat ie toch kon zien dat iemand die mij geblocked heeft, uitlogt. Cool! Was ik die ignorer mooi te slim af zeg! Ik zou hem wel es even op ignore zetten!
Maar gisteren kreeg ik dezelfde soort berichten van P. En P. bleef maar outsignen. Dat vond ik lichtelijk doorslaan. Ik bedoel; je kan me ignoren maar dan hoef je me dat toch niet 3x per minuut te laten weten. Vond ik.
Dus ik dacht; ik bel P. even op. Over hoe dat dan zit. Enzo. Het was dan al bijna middernacht maar ach, aan MSN te zien was ze nog wel wakker.

Man M. nam de foon op. Want P. lag al in bed. Oh.
En de comp staat uit, luidde zijn verbaasde antwoord op mijn vraag wat ze toch allemaal met msn aan het doen waren. Eh? Muh?
Het ongelukkige toeval wil dat het eerdergenomende Bepaalde Persoon en P. relatief gezien redelijk dicht bij elkaar in de buurt wonen. Dus. Ligt dit nou aan hun woonplaats of ligt dit nou aan mijn msn? Is het een spook? Of wil goon echt niemand meer met me praten en spannen ze allemaal samen?
Weeeeeeeeeh! ik heb msn-stress.

Het is een zwoele zaterdagavond na een luie zaterdagmiddag in het park.
Mijn schouders en wangen gloeien nog na van de zon en een te lange douche- en smeersessie en mijn haar ruikt weer naar kampvuur. Ik zit in een luchtig thuistenue met een ijskoude cola en een toastje met iets.

Ik denk dat de film die klaarlag nog maar even blijft liggen.
Een beter moment voor Jack Johnson kan ik me namelijk niet voorstellen.
Ik ga even op het balkon zitten.




In times like these
In times like those
What will be will be
And so it goes
And it always goes on and on...
On and on it goes

And there has always been laughung, crying, bith, and dying
Boys and girls with hearts that take and give and break
And heal and grow and recreate and raise and nurture
But then hurt from time to time like these
And times like those
And what will be will be
And so it goes

And there will always be stop and go and fast and slow
Action, reaction, sticks and stones and broken bones
Those for peace and those for war
And god bless these ones, not those ones
But these ones made times like these
And times like those
What will be will be
And so it goes
And it always goes on and on...
On and on it goes

But somehow I know it won't be the same
Somehow I know it will never be the same

random quotes
- Hoezo is vlieland geen land? Dat is wel een land! Een Eiland!
- Echtwel dat een rolmops een vis is dus. Als je een haring oprolt en er een stokje door doet is het een rolmops. Een vis! Echtheus!
- Oh! Een kaas met een D!! Dennis Blue! ja. dat is goed. Een blauw punt! (...) Ehm...eh...Dennis Wie?
- Hahahaha! Roepie? Welnee. Dat is geen muntsoort, mens! Dat is de roepiAAA. Een roepie is een vogel. Jeweetwel. de roepieroepievogel.
- Een componist met een S. hihihi. Shoo shoo-shubert!
- Eigenlijk is pimpampet ook maar 1x leuk, zeg.. Ja. Nu weten we alle antwoorden al.

And do notice vooral de koffie en thee. In geen velden of wegen rose of gintonic of wodka te bekennen. Maar geestig dat we ons vonden! Bovenmatig.
Typisch geval hadjebijmoetenzijn. Of misschien ook liever niet.
Eigenlijk goon een paulvanvlietmoment.

New York vanuit de hemel - Yann Arthus-Bertrand

Fotoboek
uitgever: Lannoo, Uitgeverij
isbn: 9020948989
pagina's: 160

Een fotoverslagje, GJ-style! (voor de no-no's:klik op de onderstreepte woorden voor een plaatje. dat snappen jullie toch wel?)

Voordat we konden vertrekken was er eerst nog een toestand. We trokken nogal wat aandacht. Dat heb je wel es met een claxon die vast blijft zitten. Toet.
Gelukkig kwam Alie toe de reskjoe. En snel ook!
Hoera! Het strand was best wel dichtbij en helemaal niet vol! Dus dat was goed.
We deden natuurlijk eerst het belangrijkste en we konden dus met een gerust gemoed het water testen.
Daarna hadden we het ook nog behoorlijk druk, bijvoorbeeld met shoppen en andere zaken.
Krijg je honger van, van zo'n dagje op een strand.
En dorst.
En voor wie het weten wil: Ik dronk de hele dag water. En een colalight.
Daarom mocht ik, eenmaal weer thuis, opblijven. Tot keilaat. Voor een koiboifilm.

What a lovely day!

Beste ****

Hartelijk bedankt voor het sturen van je mailtje.

We hebben je voorgesteld bij "De Ideale Man", helaas kom je niet in aanmerking voor de vacature. Zodra we een andere passende plaats hebben, nemen we direct contact met je op.



Hartelijke groet,
****



Nou ja zeg.
En ik maar denken dat ie niet bestaat.