Nou ja zeg. 1 ding.
1 ding wilde ik goon NIET weten. Echtwel stom!!

Afijn. You can't always get what you want...
En so far for dinsdagavond meisjesavond.




Ik dnek dat ik nog één cosmopolitan mag.
Voor deze ene keer dan.

weet je wat ook heel erg zou zijn?
als ze nou vanavond toch gaan vertellen hoe Mr. Big eigenlijk echt heet.

Mannen zijn maar rare types ook eigenlijk.
Dat raakt maar van slag om niks.

In Londen kocht ik nieuwe laarzen. Echt coole laarzen. Laarzen waar ik al een poosje op zoek naar was. Dus ik was best wel blij.
Ik vind ze persoonlijk niet echt heul erg sexy staan ofzo, ik vind ze eerder een beetje stoer. Maar blijkbaar denken anderen daar heel anders over. Tenminste, zo leek het vandaag ineens.

Het begon vanmorgen al vroeg. Ik stapte alleen nog maar de deur uit. Daar wordt al maanden druk geklust en gedaan. Dus er hangen nogal wat mannetjes met van die te oranje overalletjes rond. Ik sloeg de hoek om en twee mannetjes draaien bijna hun hoofd van hun romp. "sooohooow, waar gaat dat heen?" riep de stoerste.
Achmandondertochopmetjekanslozestandaardtext. Dacht ik.
"Ik ga aan het werk en ik stel voor dat jij dat ook eens even gaat doen nu." Zei ik.
Want ik ben zo vroeg 's ochtends meestal niet zo heel erg enthousiast. En sta ik ook nog niet zo open voor andermans enthousiasme.

Daarna ging ik met de trein. Op het station kwam er Een Leuke Jongen voorbij. Iets wakkerder dan een half uur daarvoor glimlachte ik -voor mijn doen-vriendelijk. Dat kan nooit kwaad. Maar De Leuke Jongen keek mij niet aan. Die keek een stukje lager. Neehee. Nog lager. Kniehoogte. En struikelde vervolgens over de mevrouw die voor hem net iets langzamer was gaan lopen.
Oh.
En vanmiddag zei collega J. ineens, zomaar, plotseling en out of the blue dat ie het wel lollig vond, zo'n panty.
Maar ik heb eigenlijk best wel heel vaak een panty aan.

Hartstikke leuk natuurlijk, een soort van egoboostje op de dramaandag. Always very useful. Maar toch.
Want wat ik maar wil zeggen: ik snap eigenlijk niet waar de fuzz vandaan komt. Het kwam in ieder geval niet door de lengte van de rok die ik aanhad, want daar zat het grootste gedeelte van de dag een jas op knielengte overheen. Daaronder staken alleen twee in knalroze panty gehulde benen uit. Toch ook niet echt heel sexy. Vind ik.

Blijkbaar is er toch iets heel leuks aan benen in laarzen. En ik zie maar niet in wat dat psies is. Dat je onder de indruk bent van mijn nieuwe laarzen; oké. Logies. Die zijn ook heul koel natuurlijk. En een knalroze panty is ook heel gezllig vind ik zelf.
Maar iets zegt me dat het niet om de laarzen ging, of de panty for that matter.
Het gaat ze om de benen die er in staken. Wat ik u brom! Maar watwatwat valt er nou in vredesnaam toch te zien aan benen in laarzen?
Het is toch niet zo dat moeder natuur er iets mee te maken heeft, net zoals met borsten en billen enzo. Geloof ik.
Echt. Het is mij een raadsel.

Dusch.
Ik rust mijn zaak.
Mannen zijn raar.
Echwel.

En vanaf morgen weer meer postjes.
Echt. I promise.

Ik ben dus even een paar dagen weg. Naar London, weet u nog?

Vanwege mijn afwezigheid wilde ik u graag even laten genieten een muziekje van Ben. Dus ik ging heel even zoeken welke daar het beste geschikt voor zou zijn. Heel even. Sure. Bleek nog best een hele opgave te zijn, want ik voelde ineens een enorme verantwoordelijkheid. Voor velen van u is het waarschijnlijk de eerste keer dat u iets van hem hoort. Een heuse Ben-ontmaagding zogezegd. Dus dan moet het wel tof zijn natuurlijk.
Poeh! The Pressure!

En dus raakte iTunes bijna oververhit, lag de vloer bezaaid met cd-hoesjes en was ik ineens meer dan een uur verder. Ik kon niet kiezen.
Want het mooiste nummer is tevens een heel zielige. En daar wilde ik u dan weer niet mee opzadelen vandaag. Van mijn andere favoriete liedjes was dan bijvoorbeeld de piano heel erg tof en van anderen juist weer de text heel bijzonder. Fjoe.
Uiteindelijk is het deze geworden. Omdat het een live versie is en ik die dus zelf graag had willen horen, morgen. Ehm...vandaag dus eigenlijk alweer.

Afijn. Enjoy Ben.
En gedraag u een beetje als ik weg ben; niets doen dat ik ook niet zou doen. (en das tegenwoordig meer dan u denkt)
Zondag ben ik er weer. Tot dan dan!

Ik had al bijna een een stukje af. Vanmiddag getiept toen de server op het werk plat lag. Dan kan zoiets wel even tussendoor.
Het was een gezellig stukje geworden, over zingen op straat. Ik hoefde er alleen nog maar een muziekje bij te verzinnen en was van plan dat thuis nog ook nog wel even tussendoor te doen. Want ik kreeg visite en had ook nog een kaartje voor een IDFA-film. Een stukje posten kon daar nog best wel bij.

Maar in de auto onderweg naar huis hoorden we het nieuws.
Het was slecht nieuws. Erg slecht nieuws.
Wim Rigter heeft verloren van zijn lichaam. Verdomme.
Ik was best wel van slag. En ik ken hem niet eens.
Maar op één of andere manier greep het me (weer) bij de keel.
Ik was niet zo gezellig voor de visite. En naar de film ben ik ook niet geweest.

Ik heb wel een muziekje gedraaid.

Bah.
God zegt u? Welnee.
Soms is het Leven goon heel erg oneerlijk.

Feel - Chris Heath

Alles wat je wilde weten over Robbie. En meer.
uitgever: Bruna
isbn: 9022988589
pagina's: 519

tralalala pomtiedom
klikkerdeklik & swing mee!

(...)
There's something wild about you child
That's so contageous
Let's be outrageous
Let's misbehave

When Adam won Eve's hand
He wouldn't stand for teasin'
He didn't care about those apples out of season
Let's misbehave
(...)

Ik ken iemand die vindt: een songtext posten is een nep-postje. Een linkje ook.
Of de uitslag van een of ander web-testje. Mag ook al niet. Net als alleen een foto met een onderschriftje. Kan egnie.
Zwaar verboden.
Door de weblogpolitie. Denk ik.

Dus dan zal het volgende ook wel weer valsspelen zijn.





En weet je wat?
Die iemand heeft vandaag goon es ff vette pech!
Morgen weer een dag!

het regent dat het giet
het klettert letterlijk tegen het raam
waar ik zit tocht het een beetje

en ineens
heel gek
ben ik bang
dat sinterklaas dit jaar echt niet bij mij komt
en dat ligt niet eens aan het weer

is het al januari?