Hyves dus he.
Dat is zoooo yesterdays news.
Facebook, mensen. Feeeeesboek!
Dat is pas 2008.
Wat ik je brom.

Sorrie hoor, maar ik blijf nog even in de Down Under sferen. Niet alleen omdat ik hier in het koude Amsterdam (ja, ik vind het koud, ja!) tot op heden weinig logwaardigs heb meegemaakt, maar ook omdat ik nou eenmaal graag een beetje soak in selfpitty en ik goon fan ben van Australia. Ok, vooral van een bepaalde inwoner ervan, maar dat maakt heel even niet uit voor het volgende.

Ik heb namelijk niet alleen iets opgestoken van de taal, maar ook van de lokale muziek.
Hoe cultureel weer.
En die nieuwverworven kennis deel ik allemaal met u.

Ten eerste was er John Butler Trio. Ik bleek al jaren in bezit te zijn van een plaat van deze nieuwste sterren aan mijn muziekfirmament, maar die had ik ooit van een stapeltje 'in de aanbieding' getrokken toen ik hun klanken eens een keertje in een amerikaanse platenzaak hoorde. En als in amerika iets in de aanbieding is, dan is het dus echt wel heel goedkoop! Daarna eigenlijk nooit meer aan gedacht. Ik herinnerde me ze pas weer toen ik ze op de australische teevee zag en begreep dat ze down under 'huge' waren.
Dus ik nog maar es luisteren.




Ik vind dit dus heel aangenaam. Om niet te zeggen Erg Fijn. En nogal Goed.
Weet niet of dit liedje nou heel representatief is voor het gehele repertoire (dat uiteenloopt van dit gezellige banjoverhaal tot rockachtige country en folky blues), maar hier kunt u langer luisteren naar dat wat op dit moment de wegmetdewinteralsjejeogendichtdoetendeverwarminghooglijkthetwelzomer-plaat is in casa claver.
En dan bij het eerste zonnestraaltje maar eens even gaan bidden en hopen dat JBT deze zomer ineens op allerlei leuke festivals in de buurt staat.

Ten tweede maakte ik kennis met Paul Kelly. Ook al zo'n Australisch icoon. Singer, songwriter, man met gitaar, beetje folky, beetje bluesy. Dat kan natuurlijk zelden verkeerd gaan. En ik had het ook nog genoegen om hem live te zien spelen op het Sydney festival (als voorprogramma van Brian Wilson, maar daarover misschien een andere keer meer, want de Beach Boy is tenslotte geen Australische God). Waarvan hierbij het bewijs. En Paul Kelly is dan die met het hoedje. Die andere is een echte Aboriginal waar ik even de naam van kwijt ben maar die ook heel bekend is, in Australie dan dus, en die u vast wel kunt googlen als u zijn naam per se weten wil.



En dan was er nog Silverchair. Die bij ons volgens mij ook nog wel eens een hitje of wat hebben gescoord. Ik had in ieder geval wel van ze gehoord, maar eigenlijk nooit zo op ze gelet. Wegens veel in een dozijn. Maar in Australie zijn ze nogal populair en wordt je er dus bijna mee doodgegooid. (om nog maar te zwijgen over het feit dat voorman Daniel Johns en en Australias sweetheart Natalie Imbruglia tijdens mijn verblijf Down Under ineens een scheiding aankondigden en dat wekenlang dagenlang voorpaginanieuws was, het plotselinge brute uiteenvallen van het duo Xander en Wendy in het jaar 2002 was er niets bij). Dus dan ga je iets beter op letten om te horen waar al die fuzz nou psies over is. En toen bleek dat ze best wel aanhoorbaar waren, die Silverchair. En hun album Young Modern een klein meesterwerkje. Tel daarbij op dat hun single Straight Lines te horen was tijdens het magistrale Sydney Harbour Bridge Vuurwerk op oudjaarsavond en u begrijpt wellicht wat de soundtrack van mijn verblijf was.



Zo. Ik heb mijn muzieksmaak weer eens fijn aan u kunnen opdringen.
En u hebt weer wat illegaal te downloaden op Australia Day.
Enjoy.

Het letterlijk vertalen was eigenlijk nog tot daar aan toe.
Maar sommige woorden of uitdrukkingen zijn niet in een andere taal te vatten.

Bijvoorbeeld. Je bent in een bos. Een Australisch bos weliswaar, dus in niets te vergelijken met die groepjes bomen die wij hier bos durven te noemen. Maar toch. Desgevraagd vertel je dat het Nederlandse woord voor forest 'bos' is. Probeer dan daarna nog maar eens met enige logica aan iemand die een week eerder net heel trots het woord regen heeft geleerd (en dat te pas en te onpas bij elk waterverschijnsel gebruikt om zijn kennis van het Nederlands te demonstreren) uit leggen dat rainforest niet vertaalt wordt als reaganbosss.

Of. Waarom zeg je in Nederlands eigenlijk 'ik heb honger, ik heb dorst, ik heb slaap' en in het Engels i am hungry, i am thirsty, i am sleepy? Terwijl je dus eigenlijk letterlijk zegt; i have hunger, etc.
Jahaa, ik weet ook wel dat de juiste letterlijke vertaling zou zijn; ik ben hongerig etc, maar welke normale Nederlander gebruikt dat in vredesnaam in het dagelijks leven? En trouwens; waarom wordt "ik ben moe" dan weer wel exact vertaald als "I am tired"?
Er zullen ongetwijfeld hele logische taalkundige verklaringen voor zijn, die ook vast wel ergens te googlen vallen, maar probeer dat dan maar weer eens even in begrijpelijk Engels op te lepelen.
En hallo, ik was natuurlijk wel op vakantie he!

Dan heb ik het nog niet eens gehad over de vertaling van 'gezellig' en de allesomvattende woorden 'lekker' en 'leuk'. Denk maar eens even heel erg goed na over hoe vaak per dag u deze twee typsich hollandsche taalverschijnselen bezigt en probeer dan ook meteen eens even leuk in het Engels uit te leggen in welke context het wel of niet gepast is ze te bezigen.
Juist.

Dus. Om een lang verhaal iets in te korten.
Een week of twee na de aanschaf van het Nederlandse woordenboekje zagen we de nogal briljante Israelische documentaire 'Souvenirs' (lees hier waar ie over gaat en wees het daarna eens met mij dat het minimaal stom en verder best wel jammer is dat we em hier nog niet op tv hebben kunnen zien) op de onvolprezen australische zender SBS. (in geen geval te vergelijken met de gelijknamige nederlandse tv-zender) waarin Nederland een vrije grote rol speelde. Er kwamen dus ook een aantal Nederlanders aan het woord. Gewone, heel doorsnee nederlanders; kantoormensen en huisvrouwen en een dame van in de 70.
Allemaal spraken ze redelijk verstaanbaar tot vrij vloeiend Engels.

DLVDP gooide het woordenboekje in een hoek. Had ie niet meer nodig, zei ie.
Oh. Ok.
Niet omdat ie door de docu totaal was afgeknapt op ons onderwaterpeilland. Niet omdat Nederlands nou zo'n moelijke taal was om te leren. Niet omdat het bijna niet uit te spreken is. Niet omdat we blijkbaar toch altijd alles beter weten en we arme touristen die moeite doen om ons onze eigen taal (incl dat charmante accent) aan te spreken, niet eens de kans geven die rare g's onder de knie te krijgen. Nee. Dat was het niet.
"Soon no-one will speak Dutch anymore anyway. It's a dying language. You'll all be speaking English. She'll be right."

Nadat ik zelf enige basiskennis van het Australisch onder de knie had, was het natuurlijk niet meer dan voor de hand liggend dat ik DLMVDP ook wat bruikbaar Nederlands aan de hand deed. Dat leek hem wel handig. Want ik kan natuurlijk niet altijd als wandelende google fungeren als hij over een poosje 'De Nedderlaand' komt verblijden met zijn aanwezigheid.

Tijdens de vakantie in Canada had ie al een vocabulaire van 6 hele woorden van onze glorieuze taal weten op te bouwen. Of zeven, als je 'kedeng kedeng' als 2 woorden meerekent. En 'doei', 'ja', 'nee', 'natuur' 'roken' en 'trein' zijn uiteraard onontbeerlijk voor elke tourist die voet op onze bodem zet.
Al snel na mijn aankomst Down Under kwamen daar de woorden vuurtje (uitgesproken als future uiteraard), lekker, slaap, honger, dorst, stroopwafel en watermanagement bij. Meer heb je ook eigenlijk niet nodig hier.
Toch?

Want spreken wij als cosmopolitisch volkje niet allemaal iig wat basis-schoolEngels? In ieder geval genoeg om een goedbedoelende native english speaker die wat Nederlands onder de knie probeert te krijgen, acuut het gras onder de voeten vandaan te maaien door goon stug in zijn eigen taal te antwoorden. Omdat dat goon wat makkelijker converseert.
Maar dat gegeven nam DLMVDP niet acuut en onmiddellijk als waarheid aan. Want wij kunnen dan samen wel een leuke conversatie voeren, dat wil nog niet zeggen dat elke 'dutchie' zo briljant is als ik, natuurlijk. En dat is een citaat.
Er werd aldus voor de zekerheid een heusch Wat & Hoe in Dutch aangeschaft.

Een bron van vermaak, bleek al snel. Voor mij dan voornamelijk. Niet alleen vanwege het uiteraard zeer schattige accent waarmee eventueel handig van pas komende woorden werden opgelezen, maar vooral vanwege de keuze van onderwerpen die samenstellers van Lonely Planet hadden gemaakt. Want buiten de gewone categorien als "In Het Ziekenhuis" en "Pech Onderweg", was er ook een hoofdstukje "Excuses Bij De Politie" en "Liefde" en werd ik getracteerd op een van zeer charmant voorzien accent van wat Lonely Planet kennelijk als goeie versiertuuks ziet (â??Ik voel me aangetrokken tot jouw telefoonnummer.â?� Of wat te denken van â??Als je denkt mij te kunnen versieren, dan heb je het goedâ?�). Het leek mij het beste om hem maar in de waan te laten dat dit heel normale uitspraken zijn, waar wij Hollandsche kaasmeisjes acuut van in katzwijm vallen. Dit voor het geval hij met het boek onder zijn arm het Nederlandse nachtleven wilde gaan bezichtigen zonder mij.

De hilariteit die het gidsje bij mij teweeg bracht, deed DLMVP besluiten de meest bruikbare woorden maar goon along the way op te pikken. Maar ook dat bleek in de praktijk makkelijker gedacht dan uitgesproken.
Want het was mij dan zelf nooit zo opgevallen, maar het begon er toch serieus op te lijken dat in vrijwel elk Nederlands woord een g voor komt. Wat natuurlijk al bijna niet uit te spreken is voor die arme aussies. Leg dan nog maar eens uit dat er ook nog een verschil is tussen een zuidelijke en een randstedelijke g. Die ik beide toch echt heus wel vloeiend beheers.
En misschien heb ik wel een spraakgebrek, maar kennelijk klinken alle Nederlandse woorden die met een w beginnen alsof ze met een v worden gespeld.
Mijn verklaring dat de Nederlands in geschreven vorm toch echt wel heel erg op Engels leek, maar dat we ze alleen anders uitspreken, bood weinig soelaas.
I was Lost in Translation.


-to be continued/wordt vervolgd-

Even tussendoor he. (want de geheel gratis maar daarom niet minder educatieve cursus Australisch - Nederlands En Andersom is nog niet af natuurlijk).
Maar die chica in die reclame van Symio, ja die al die soorten koffie op noemt.
Die dus.
Die moet afgevoerd, neergeknuppelt, dood of heel erg simpel weg. Uit Mijn Buurt.
Shoo!
En wel onmiddelijk.
Om de grappigste caberetier van het land maar even treffend te citeren; HAAT HAAT DIKKE VETTE HAAAAAT!
(Want stel je voor dat je ergens komt voor een koffie en zuoiets gebeurt echt. dan zeg je toch al na 2 opties ' giet die koffie maar waar de zon niet schijnt'.)
Maar echt.

En verder is Dennis natuurlijk De Mol. Of Joris.
Dat kan ook.

Het letterlijk vertalen was eigenlijk nog tot daar aan toe.
Maar sommige woorden of uitdrukkingen zijn niet in een andere taal te vatten.

Bijvoorbeeld. Je bent in een bos. Een Australisch bos weliswaar, dus in niets te vergelijken met die groepjes bomen die wij hier bos durven te noemen. Maar toch. Desgevraagd vertel je dat het Nederlandse woord voor forest 'bos' is. Probeer dan daarna nog maar eens met enige logica aan iemand die een week eerder net heel trots het woord regen heeft geleerd (en dat te pas en te onpas bij elk waterverschijnsel gebruikt om zijn kennis van het Nederlands te demonstreren) uit leggen dat rainforest niet vertaalt wordt als reaganbosss.

Of. Waarom zeg je in Nederlands eigenlijk 'ik heb honger, ik heb dorst, ik heb slaap' en in het Engels i am hungry, i am thirsty, i am sleepy? Terwijl je dus eigenlijk letterlijk zegt; i have hunger, etc.
Jahaa, ik weet ook wel dat de juiste letterlijke vertaling zou zijn; ik ben hongerig etc, maar welke normale Nederlander gebruikt dat in vredesnaam in het dagelijks leven? En trouwens; waarom wordt "ik ben moe" dan weer wel exact vertaald als "I am tired"?
Er zullen ongetwijfeld hele logische taalkundige verklaringen voor zijn, die ook vast wel ergens te googlen vallen, maar probeer dat dan maar weer eens even in begrijpelijk Engels op te lepelen.
En hallo, ik was natuurlijk wel op vakantie he!

Dan heb ik het nog niet eens gehad over de vertaling van 'gezellig' en de allesomvattende woorden 'lekker' en 'leuk'. Denk maar eens even heel erg goed na over hoe vaak per dag u deze twee typsich hollandsche taalverschijnselen bezigt en probeer dan ook meteen eens even leuk in het Engels uit te leggen in welke context het wel of niet gepast is ze te bezigen.
Juist.

Dus. Om een lang verhaal iets in te korten.
Een week of twee na de aanschaf van het Nederlandse woordenboekje zagen we de nogal briljante Israelische documentaire 'Souvenirs' (lees hier waar ie over gaat en wees het daarna eens met mij dat het minimaal stom en verder best wel jammer is dat we em hier nog niet op tv hebben kunnen zien) op de onvolprezen australische zender SBS. (in geen geval te vergelijken met de gelijknamige nederlandse tv-zender) waarin Nederland een vrije grote rol speelde. Er kwamen dus ook een aantal Nederlanders aan het woord. Gewone, heel doorsnee nederlanders; kantoormensen en huisvrouwen en een dame van in de 70.
Allemaal spraken ze redelijk verstaanbaar tot vrij vloeiend Engels.

DLVDP gooide het woordenboekje in een hoek. Had ie niet meer nodig, zei ie.
Oh.
Niet omdat Nederlands nou zo'n moelijke taal was om te leren. Niet omdat het bijna niet uit te spreken is. Niet omdat we blijkbaar toch altijd alles beter weten en we arme touristen die moeite doen om ons onze eigen taal (incl dat charmante accent) aan te spreken, niet eens de kans geven die rare g's onder de knie te krijgen. Nee. Dat was het niet.
"Soon no-one will speak Dutch anymore anyway. It's a dying language. You'll all be speaking English. She'll be right."

OK. Ik denk dat ik nu wel zon beetje over het ergste heen ben. Ik val op normale tijden in slaap en word niet meer om 5 uur 's ochtends wakker met een enorm aanwezige koppijn.
Een uitstekend moment dus om met u te delen wat ik zoal geleerd heb in the land Down Under.
Behalve het feit dat je alleen mag zwemmen tussen de gele en rode vlaggen en je altijd, maar dan ook echt altijd, moet insmeren met factor 30+ om een 3e graadsverbarnding te voorkomen, ben ik vooral op het gebied van taal enorm veel wijzer geworden.
Want u kunt wel denken dat u vloeiend Engels spreekt, verstaat, schrijft en leest, maar niets is minder waar zodra de aussies hun mond open doen. Swahili is er niets bij.

De tot nu toe ietwat vruchteloze pogingen onze rijke Nederlandse taal over te brengen op DLMVDP resulteerden voornamelijk in gegniffel van australische zijde. Zo worden wij Nederlanders er van beschuldigd dat we alles verkleinen en worden we uitgelachen om het gebruik van vuurtje (little fire) petje (little cap) en poffertje (little dutch pancake).
Nou ja, het lijkt mij heel duidelijk waarom we overal '-je' van maken. We zijn nou eenmaal het langste volk ter wereld waardoor alles goon heel erg klein lijkt. En trouwens, moeten zij nodig zeggen. Vrijwel alles wordt afgekort. Behalve dat ze mompelen, gebruiken ze van elk woord het liefst alleen de eerste helft en plakken daar dan voor het gemak een ie achter.
U wenst voorbeelden. Ok.

Ga bijvoorbeeld nooit de deur uit zonder je sunnies(zonnebril) en een brullie(paraplu). Je staat 's ochtends op en dan heb je een brekkie(ontbijt) terwijl 's avonds de veggies (groente) op de barbie (bbq) worden geggooid. Vaak vergezeld door een tinny (blikje). Dat feest wordt helaas vaak verstoord door mozzies (muggen). Gelukkig kan je dan altijd nog naar maccas (McDonalds). Met chrissie (kertsmis), krijg je een pressy(kadootje) en natuurlijk chokkie (chocolade). Verder zijn de aussies altijd in voor een potje footy (football aussie rules, een gezellige contactsport waarbij iedereen met gebroken ribben en bloedneuzen het veld afkomt, zeker niet niet te verwarren met het europese voetbalspel, dat goon soccer heet en in australische ogen toch een soort van minderwaardige tak van sport is, tenzij david backham aka SoccerGod aan bal is) En verder is tazzie (Tasmanie) geen apart land maar echt ook een deel van Australie). Net als brissie (Brisbane) trouwens.

Goed, van deze woorden valt nog wel iets te maken als je een beetje oplet. Na een paar keer hey? (wat geen heee! betekent, maar huh?) zeggen heb je die -ie regel wel door. Maar dan zijn er nog de woorden die volgens mij iets heel anders betekenen. Dacht u bijvoorbeeld ook dat een thong eigenlijk goon een g-string was? Welnee, dat is een slipper. Een hotel is in Australie geen gebouw waar je een kamer kan huren om te overnachten maar een cafe,tea is dus niet dat warme drankje maar het avondeten en spewin is niet letterlijk spugen of over je nek gaan, maar dat doe je alleen als je ergens van baalt. Oh. Ok.

Dan zijn er de slangwoorden waar ik sowieso nog nooit van gehoord had.
Wat te denken van een bogan (ok, daar had ik wel eens van gehoord in een liedje van Ben F. maar ik wist niet wat het betekende). Dat is een australische sjonnie. Ze zijn vaak True Blue of Fair Dinkum (echt heel erg aussie, neigend naar chauvinistisch) en lopen vaak rond in stubbies, een heel kort sportbroekje. Maar net als je denkt dat je weet wat een stubby is, blijkt het ook een blikje bier te zijn. Die trouwens ook wel coldie worden genoemd en bewaard worden in de esky. Een koelbox dus. BYO is bring your own. En dus wandel je goon een restaurant binnen met een fles wijn die je bij de bottleshop (een slijterij en tevens de enige plaats waar je alcohol kan kopen. Niks geen supermarktwijn of blikjes bier bij het pompstation) hebt gehaald. Heaps is' heel veel' en gebruik je goon in elke zin. Os betekent Overseas, dus elk land behalve Oz, wat dan weer Australie betekent. Een pash is een tongzoen en als die lang duurt dan heb je een pashfest.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over hilarische plaatsnamen zoals Wagga Wagga, Wollongdong en Ulladulla. Geen wonder dat ik dacht dat Woop Woop ook goon bestond. Maar nee, dat is dan wel een fictieve plaats. Het ligt in de middle of nowhere. Zo'n beetje naast Slubbekutjeveen, gok ik.

En dan is er natuurlijk nog die ene uitdrukking die te pas en te onpas overal doorheen wordt gegooid en waarvan maar goon vanuit wordt gegaan dat je dat als foreigner ook doet, ook al druist dat totaal tegen al je eigen hetglasislatijdhalfleeg instellingen in. Natuurlijk is een ieder bekend met 'no worries' waarvan ik persoonlijk dacht dat het een soort fenomeen was als klompen; ze zijn er wel maar je komt ze niet echt dagelijks tegen in het straatbeeld. Maar nee. Alles is echt no worries in Australia. Je hoeft je nergens druk om te maken.
Als je bus mist; no worries! Als je iemand ergens voor bedankt; no worries. Als je per ongeluk iemands kind omverloopt; no worries! Of, in het laatste geval; 'you right! Alsof het eigenlijk hun eigen schuld is dat ze in je weg liepen en je dus volste recht hebt om hun kroost voor t leven te verminken.

En dat is het allerleukste aan Australisch. Want welke moeilijke kwestie je ook opwerpt, welk probleem zich ook voordoet en welke ramp zich ook voltrekt, er is eigenlijk maar 1 antwoord op: She'll be right, she'll be apples. En dat betekent dan niet dat zij recht of zelfs een appel wordt, maar dat alles goed zal komen. Uiteindelijk.
Ik kan daar wel mee leven. Het maakt het leven een stuk overzichtelijker.
Als ik niet oppas is mijn glas straks ook nog eens half vol.

Ik worstel nogal met een jetlag. Dus dat verslagje en dat aussie woordenlijstje komt nog deze week. Als ik een keer niet om 5 uur 's ochtends klaarwakker wordt en smiddags om 16;00u instort.
Maar omdat ik in de stats zag dat een aantal van u vanaf vrijdag al braaf aan het refreshen is, hier alvast wat bewegende beelden ter vermaak.

Ja, het kan nog. Het mag nog. Tot de achtste geloof ik. Officieel en alles.
En anders ook.
De allerbeste wensen voor het nieuwe jaar. Met alles wat uw hartje begeert, geluk, liefde, gezondheid en anderzins positieve zaken.
Want we zijn hebberig natuurlijk.

Ik weet wel dat u weinig van mij vernomen heeft, de afgelopen weken (en het hele afgelopen jaar zo'n beetje eigenlijk) en ik neem het u dan ook in geen geval kwalijk als u zou zijn afgehaakt door het niet danwel zeer onregelmatig verschijnen van berichten en updates. Die dan ook nog eens voornamelijk leken te bestaan uit; 'nou ik ga weer even ergens heen waar de zon schijnt en het leuker is dan hier (wat als snel zo is als de zon schijnt) dus doehoei' en ' nou het is hier heel leuk en ik heb eigenlijk helemaal geen tijd om u op de hoogte te stellen van hoe leuk het hier dan wel psies is dus doehoei nog maar es'.
Maar ja. Ik had me nou eenmaal voorgenomen om meer avonturen te beleven.
En dat doe ik. Alleen schiet het er dan even bij in er hier verslag van te doen.
Nou ja, u vergeeft me wel. En anders maar niet. Hehe.


Volgende week rond deze tijd ben ik weer thuis. Helaas. Voor mij dan vooral.
Maar u kunt zich vanaf nu dus de hele week verheugen op een avonturenverslag claverstylee. Plus een heus Aussie woordenboek. Want u kunt wel denken dat u Engels spreekt en verstaat; maar dan heeft u zich blijkbaar dus nog nooit lang onder de Real True Blue Aussie gemengd.
Maar dat dus later.
In ieder geval tot volgende week.
En Happy 2008 dus.