U vraagt zich wellicht af waar ik nu toch weer uithang.
Eerst een beetje sneu lopen doen van werkloos zus en ik heb geen baan zo en daarmee wellicht verwachtingen over lawines van stukjes scheppen, maar daarna goon keihard radiostiltes vervallen.
Wist ik veel dat ik die economische crisis mij bespaard zou blijven.

Want in een virtuele wandelgang hoorde ik van een gezellige vacature. Een klusje dat eens even precies in mijn straatje past en waarvan ik bijna niet kon geloven dat er geen rijen gegadigden voor zouden zijn.
Misschien was dat ook wel zo, maar 2 telefoontjes en een gesprekje verder bleek dat ik zowaar was uitverkoren om de door mij gewilde taakjes te gaan verrichten. Hoezee!

Met de nadruk op zee vooral, want het betreft hier werk waarbij het buitenspelen voor het allergrootste deel in een dorpje aan de zee plaatsvindt. Alhoewel, zee...Het IJsselmeer, that is.
Ja hoor.
Vanaf vorige week mag ik mij trots lid van het team 'Palingsoap' noemen.
U vindt daar misschien wat van; van Volendam, van de palingsound, van de Grootste Familie Van Nederland, de Schilders, Tollen, Smitten, Buijsen, Keizers en andere hoofdpersonen, en dat kan. Dat mag zelfs. Ik zelf vind het vooral nogal leuk allemaal.

Dus dan weet u even wat ik zoal aan het doen ben. Veel anecdotes kan ik helaas niet onthullen. Daarvoor moet u maar goon kijken, elke vrijdag om 20.30u op Nederland 1.

Ik sta nou niet bepaald bekend als een dierenvriendin.
Hoewel dat maatschappelijk en sociaal niet echt geaccepteerd is, schaam mij daar in het geheel niet voor, maar er zijn nog wel eens figuren die vreemd opkijken als ik poezen die zogenaamd gezellig op schoot willen komen zitten, met kordate gebaren wijs naar daar waar ze horen; namelijk niet tegen een van mijn lichaamsdelen geleund. Shoo! Val iemand anders lastig met je gepurrrr.
Ook mensen die bij elk klein uitgevallen huisdier zonder aanziens des beests standaard ahhhhhh giebelen en andere poekiepoekie geluiden maken, kunnen op mijn minachting rekenen, ik negeer types die denken mij een plezier te doen met fotoseries van nieuw aangeschaft huisvee en word gewoon boos als iemand mij linkjes stuurt naar plaatjes van grappig aangeklede varkens, kittens die over elkaar rollen en ander schattig bedoelde beestenonzin.
Ik vind dieren in het algemeen nogal in de weg lopen, overaanwezig, teveel onderhoud vergen en vaak ook onhygienisch.
Vegetarier zal ik ook wel nooit worden.

Nou zijn er heus wel dieren die mijn goedkeuring weg kunnen dragen. Honden, mits niet stinkend, kwijlend of overmatig langbehaard vind ik in huiskamerformaten best acceptabel, ik hou op een afstandje stiekem erg van penguins en ik zou het ook niet erg vinden om een koala als huisdier te hebben.

Ondanks mijn lage beestentolerantie bleek ik afgelopen week, tot mijn eigen verbazing, toch ineens over een dier-empatisch vermogen te beschikken.
Ik zag namelijk op tv dat het heel slecht gaat met vogels.
Omdat het de afgelopen 10 jaar dus helemaal niet zo keikoud is geweest, zijn de vogels hier vergeten dat ze zo tegen oktober eigenlijk hun biezen moeten pakken en naar hun winterresorts in zuidelijker gebieden moeten opvliegen. Tien jaar lang hebben ze hun wekker niet hoeven zetten en nu hebben ze zich dus verslapen, want het is ineens fukking freezin!

Heel de vogelwereld is in de war en dat is natuurlijk heel zielig.
Want ik heb het zelf natuurlijk ook al 2 weken ijskoud, maar ik kan gewoon uggies aantrekken, een extra dekentje over het dekbed en de cv 2 tandjes hoger.
Dat doe je niet als vogel, met je nest van takjes. En pantoffels aan van die vogelpootjes vliegt toch ook een stuk lastiger.
Dus ik dacht; ik strooi eens even wat brood voor die vogels.
Hebben ze in ieder geval iets.

Dus ik met een half brood naar het balkon.
Waar mijn inlevingsvermogen in de randstedelijke fauna meteen knarsend tot stilstand kwam.
Want wat zouden vogels eigenlijk een beetje een goeie plek vinden om te snacken?
Als ik al vogels van dichtbij zie (aka Bos & Lommer Wildlife) zitten ze eigenlijk altijd alleen op het randje van het balkon. En dat randje is rond.
Ik snap dat wel, daar kan je een beetje lekker die pootjes omheen haken, het vogelequivalent van barhangen. Bakje pinda's erbij (het was notenbrood) en dan word zo'n winter toch nog gezellig.
Maar ja. Op zon ronde buis blijft natuurlijk geen kruimel liggen.

Ik kon natuurlijk het brood op de grond strooien, maar in het donker ziet natuurlijk geen kip (vogel) iets liggen.
Ik dacht er nog even over om dan maar de lege plantenbak terug aan het balkonrandje te hangen, maar afgelopen zomer is er eentje op onverklaarbare wijze tijdens een feestje naar beneden gestort dus ik vertrouw die haken niet helemaal en ik zou niet willen dat een vogel, uitgeput en met halfbevroren vleugels op weg naar een kruimeltje, door mijn schuld ten val zou komen. Laat staan dat er een aantal tegelijk in die bak gaat zitten snacken. Onhoudbare situatie.

Inmiddels had ik zelf wel kunnen beginnen aan het broodrantsoen want het is voor mensen toch ook wel erg koud buiten.
Gelukkig viel mijn oog toen op het best wel brede randje dat om mij onduidelijke redenen onder het raam zit. Eigenlijk een soort mini-vensterbank aan de buitenkant. En daar heb ik dus de stukjes brood uitgestald.
Nu strekt dat raam niet over de lengte van het balkon uit (ik zal u verder niet vermoeien met hoe mijn huis verder geconstrueerd is, maar het balkon begint dus waar het raam ophoudt. Er is trouwens wel een deur. Maar daar zit geen randje aan), dus moest ik voor dit staaltje etaleurschap nog best wel halsbrekende toeren uithalen.
Maar het lukte.

Ik wist niet zeker of de vogels het wel heel relaxte bikplek zouden vinden omdat mijn bank psies voor dat raam staat en vogkls zijn nogal van het schichtige soort.
Dus om mijn door deze barmhartige actie nieuwverworven gevederde vrienden wat privacy te geven bij hun maaltijd, heb ik ook nog de gordijnen dichtgedaan en ben ik een kopje thee gaan drinken.

Dat was 3 dagen geleden.
Ik zag net een item over penguins in een Nederlandse dierentuin die naar een binnenverblijf moesten omdat ze het te koud hadden en dacht ineens weer aan mijn eigen Bos & Lommer Wildlife.
Al het brood is van het vensterbankje verdwenen en vannacht word het -12.
Ik denk dat ik mijn ontbijtboterhammen voor morgen ook maar even verkruimel.

Plantage, 14 dec 21.13
Oliebollengezelligheid: opnamen Top2000 Jaaroverzicht

Desmet-studio 6 nov 22.27
Ryan Adams bij 3voor12!