Voor de halve wereld (of in ieder geval de bezoekers van Bloemendaalse strandtenten, zien-en-gezien-worden-terassen, diverse parken en wat dies meer zij aan semi-hippige lokaties kwa warme dagen en -avonden) is rose het ultieme zomerdrankje. Er zijn zelfs mensen (okee, ik ken er 1) die er zeker van waren dat iedereen deze zomer aan de witte port zou zitten. Ik persoonllijk ben van mening dat je rose ook best hartje winter kan drinken. Liever dan zelfs. Heb je een beetje de smaak van de zomer. En witte port..tsja. Misschien later nog es.

Neen, mijn ultieme zomerdrankje 2003 ontdekte ik..eh..ja..wanneer eigenlijk. Ergens begin dit jaar al, dacht ik. Doet er op dit ogenblik ook echt helemaal niet toe. Ik ontdekte het. Punt. Het rare is, het is 'sterke drank' (okee, een mixje zo u wil) maar ik kan er veel meer van op dan rose. Niet dat ik er minder van voel maar het slobbert lekker weg, zeg maar. En ik word er een beetje giebelig van. Dus dat is leuk. Niet zoals rose. Want daar word je rozig van. Dat heet ook niet voor niks rose.
Dus mocht u mij ineens en plost tegenkomen op een of ander zomerse lokatie, als de zon onder is en de sfeer relaxed, dan hoeft u niet te vragen wat ik wil drinken. Want u heeft dit stukje natuurlijk gelezen en dan weet u het al. Goed zeg! Met veel ijs en een schijfje citroen graag!


Oh.
Had ik al eiegenlijk al verteld dat het om gintonic gaat? Nee he?
Het gaat om gintonic. Lekker man, gintonic!



(en dan morgen maar es zien of je er ook een kater van krijgt)