Ik heb een filmpje gemaakt en hij gaat zo:

 

Mijn vader belde met een tip.
Nou belt mijn vader wel vaker met een tip. Bijvoorbeeld over welke tv programma's er komen. Of bij welke spaarrekening je het meeste rente krijgt. Of als er een vliegmaatschapij ineens een goedkoop ticket aanbiedt.
Dat deze informatie, vaak in iets actuelere variant ook voor mij toegankelijk is via het internet, geeft verder niks natuurlijk.

Mijn vaders informatie komt meestal uit de krant. Ik denk dat hij die spelt want hij haalt er wel eens dingen uit die ik dan niet op het internet heb gezien. Wat bst raar is, want ik kijk heel vaak op het internet. Maar goed, deze tip kwam dus ook uit een krant.
Ik moest maar even op wee wee wee punt reiskrant rieporter punt en el kijken. Want daar stond dan iets waar ik eventueel interesse in zou kunnen hebben.

De Telegraaf en KLM zoeken vier koppels die een weekend weg willen om een stad in Europa te ontdekken. Tot en met zondag 31 oktober kun je je opgegeven als Reiskrant Reporter. Het ritme van de flamenco beschrijven in Madrid, walsen in Wenen, of misschien wodka stoken in Kiev...Welke stad wil jij ontdekken, met wie, en vooral: waarom? De Reiskrant en KLM sturen je graag op pad om verslag te doen.
Bedenk welke mooie, emotionele, spraakmakende of spannende activiteit jullie willen ondernemen in de gekozen stad. Let op: de winnaars worden mede geselecteerd op basis van de ingevulde motivatie. Zorg er dus voor dat deze tot de verbeelding spreekt.

Nou, dat klopte. Want ik ben altijd wel te porren voor een gratis tripje. En verslag daarvan doe ik toch al wel, dus als dat het enige is; piece of cake.
Ik trommelde dus S. op, die ik van verdacht ook wel oren te hebben naar zulk een reisje. Maar die was in eerste instantie iets mnder enthousiast.

UIteraard twijfelde ook zij geen moment niet aan onze slagzin- en prijsvraag kwaliteiten, maar ze maakte zich vooral zorgen om de stemmen waar eerst om gebedeld diende te worden. Ohja. Wij houden niet van bedelen en sturen zelf ook nooit een kettingbrief door.
Daarbij is stemmen tegenwoordig superhot. Je mag en kan overal voor, tegen en op stemmen en heel veel mensen zijn daar ook heel goed in. S. vreesde dat jeugdige types zonder tiepskills of paraat vocabulaire maar met een miljard hyvesvrienden er met de door ons beoogde prijs vandoor zouden gaan. Dat zou natuurlijk echt niet eerlijk zijn. Vonden wij.

Gelukkig wist ik haar ervan te overtuigen dat van een stuk of 400 facebookvrienden, bijna 200 twitter followers en mijn ene loglezer (zijnde u) er heus wel iemand zou zijn die ons een weekendje Kopenhagen zou gunnen. En een verslagje van onze avonturen in de Telegraaf zouden willen zien staan.
Dus maakten wij een knap kiekje in een 'stem op ons' Idols achtige pose en tiepten in een beperkende 500 tekens op wat wij in Kopenhagen wilden gaan doen. We gooiden de link naar ons pareltje op facebook, hyves en twitter en het grote in de gaten houden van de stand kon beginnen.

We kwamen binnen op nummer 188. Na zelf 3x gestemd te hebben waren we nummer 173. Op facebook werd enthousiast gereageerd en binnen een uur zaten we de reiskrant pagina te refreshen of ons leven er vanaf hing. Want twitterfollowers bleken dus echt te volgen en facebookvrienden toonden zich echte vrienden. Met elke stem dropten we een paar plaatsen. En aan het eind van de avond bereikten we de felbegeerde Top50. Hoera!

Nu begint het echte wachten. Want nu zijn we overgeleverd aan de wensen, eisen en humeuren van de redactie van de reiskrant en belangrijke figuren bij KLM die onze snoetjes en tekstjes de leukste moeten vinden. In elk geval leuker dan 44 anderen. We hebben de concurrentie gechecked en vinden onszelf natuurlijk de beste,  droomden zelfs al twee hoofdstukken verder dat we als vaste reiscorrespondentieduo worden ingehuurd en met onkosten betaald de planeet afreizen om verslag te doen van de beste plekken volgens onze maatstaven.

Maar zover is het nog niet. Ondertussen is het gewoon herfst.

 

 

 

Ja! U gelooft u ogen niet. Zou ik ook niet doen, meteen. Zeker niet na mijn laatste berichtje waarin u vriendelijk doch dringend naar andere plekken werd verwezen. Ik ga er maar goon vanuit dat u dat sowieso niet gelezen heeft.

Ik moet nog wel even een klein beetje uitvissen hoe alles met deze nuuwe omgeving reilt en zeilt. Zo ben ik er bijvoorbeeld nog niet helemaal achter hoe ik gewoon op een volgende regel een zin kan beginnen zonder meteen een hele nieuwe alinea te beginnen. Maar dat zijn minor details.

Het allerbeste nieuws is trouwens dat ALLLL mijn archieven ook ineens weer terug te vinden en te lezen zijn. Dus ik stel voor dat u gewoon even een willekeurige maand een paar jaar terug bladert en begint te lezen. 

Dan zit u er meteen weer lekker in.

 

 

Ik vond mensen die alleen maar eens in het half jaar een stukje tiepten over waarom ze nooit meer een stukje tiepen, altijd heel stom.
Maar nu maak ik er mij zelf ook schuldig aan. Want het is de waarheid, de waarheid en niets dan de waarheid dat ik eigenlijk helemaal geen tijd danwel zin heb om te loggen.
Ik denk ook dat u zich allemaal al lang en breed uit de voeten gemaakt heeft, by now.
Dat vind ik heel logisch.

Toch kunt u natuurlijk altijd op de hoogte blijven van mijn wel en vooral wee.
Ik ben namelijk ook op twitter te lezen. En op Facebook. Op die laatste kunt u proberen vriend van mij te worden. Als u dat al niet was.

Ter muzikale omlijsting van de reis naar andere virtuele plaatsen, krijgt u van mij een gezellig roadtripmuziekje. Enjoy!

Los Angeles, 27 dec 11.05

A'dam 16 januari 14.37

Baby, Let's Play House; Elvis Presley and the Women Who Loved Him - Alanna Nash

Though hundreds of books have been written about the King, no book has solely explored his relationships with women and how they influenced his music and lifeâ??until now. Based largely on exclusive interviews with the many women who knew him in various rolesâ??lover, sweetheart, friend, costar, and family members, Baby, Let's Play House, named after the 1955 song that was his first to hit the national charts and his mother's favorite Elvis recording, presents Elvis in a new lightâ??as a charming but wounded Lothario who bedded scores of women but seemed unable to maintain a lasting romantic relationship. While fully exploring the most famous romantic idol of the twentieth century, award-winning veteran music journalist Alanna Nash pulls back the covers on what Elvis really wanted in a womanâ??and was tragically never able to find.