net als in de film, ik wil het

Ik wil het graag even met u hebben over Amerikaanse mannen.
Dat moet soms ook even gebeuren.

Je ziet ze vaak op televisie en in films, Amerikaanse mannen. Dan zien ze er meestal leuk uit; cool, lang en stoer en knap en alles. Dat je denkt; hee een Amerikaanse man! Zou ook leuk voor bij mij thuis zijn!
Nou weet ik ook wel dat niet alles wat je op tv ziet, ook daadwerkelijk in het echie zo is. Als je bijvoorbeeld een tv studio inloopt, is die meestal veel kleiner dan je verwacht had. En ik weet ook van de regel the camera adds ten pounds, waardoor je op tv en fotos altijd dikker lijkt dan dat je bent. Op Oprah staan bijvoorbeeld wel 5 camera's gericht.
Maar goed, dat zijn studiogevalletjes. Sommige dingen zijn dus heus wel echt zoals je ze op tv ziet, hoor. Als je bijvoorbeeld voor het eerst in New York komt, dan is het echt wel precies zoals ze op tv laten zien en je zou helemaal niet raar opkijken als Carrie toevallig voorbijkomt trippelen op haar Jimmy Choo's of dat Elliot & Olivia net een crimescene staan te onderzoeken.

Maar goed, even terug naar die mannen dus. Ik mag graag naar Amerikaanse mannen kijken in films en series en vaak ook als ze bijvoorbeeld heel goed een gitaar kunnen vasthouden of op een piano kunnen spelen. Niet dat ze allemaal even knap zijn, maar in sommige gevallen gaat het ook om het kunstje dat ze kunnen.
Het was mij daarbij nooit zo opgevallen dat Amerikaanse mannen in een bepaalde categorie vielen, zoals bijvoorbeeld Italiaanse en Spaanse mannen dat wel vaak doen; klein, donker en harig. Als je een plaatje van een gemiddelde Nederlandse man en een Amerikaanse man naast elkaar zou leggen, had ik waarschijnlijk niet met zekerheid kunnen zeggen wie de Nederlander en wie de Amerikaan was. Dacht ik.

Nou, ben ik es ff op mijn schreden wedergekeerd, zeg. Want inmiddels ben ik al een paar keer in Amerika geweest, maar pas de laatste keer viel het mij op. De Amerikaanse man is juist heel erg onder 1 noemer te scharen! Ze zien er allemaal t zelfde uit! En daardoor voel ik mij toch een beetje beduveld door film en televisie, waar mij toch al die jaren een verscheidenheid aan mannen is voorgeschoteld.

De Amerikaanse man is namelijk geen breedgeschouderde cowboy, lange slanke muzikant of wereldwijze, coole executive. Hij is zelfs geen nerdy UPS bezorger, met goud omhangen boze neger en al helemaal geen beheerst president-achtig type.
Neen, beste lezers. Met het gevaar uw wereldbeeld voor eeuwig te schaden, ga ik nu onthullen hoe de Amerikaanse man echt is.
In het echte leven is de Amerikaanse man klein, volledig vierkant, heeft een babyface en heeft hij geen, ik herhaal -geen- idee wat er eigenlijk in de winkels hangt these days kwa kleding. (en dat terwijl ze harstikke leuke winkels hebben daar, met spullen voor weinig). Dus trekt hij maar, net als zijn vrienden en vader en opa, een bloesje aan met een bandplooibroek of een spijkerbroek die niet bij dat vierkante lichaam past. Dat zou nog niet zo erg zijn, als er dan nog een beetje originele inhoud in deze verpakking zat. Maar ook daarvan lijkt de Amerikaanse man verstoken te zijn. Ze hebben zelfs allemaal t zelfde dansje. Gepikt van eerdergenoemde met goud omhangen negers, i may add.
Om kort te gaan: De Amerikaanse man is dus eigenlijk een nondescripte blob.

Ik ben dus heel erg teleurgesteld. En jahaaa, ik weet dus wel dat je niet alles moet geloven wat je op tv ziet, maar het zou toch leuk zijn geweest als het beeld dat men je voorspiegelt een enigzins strookt met de werkelijkheid? Ik bedoel; wij laten ook mensen zien die je op straat of in de bus zou kunnen tegenkomen. Die echt bestaan, zeg maar. En die spelen dan de rol van iemand die niet echt bestaat.

Maar op de Amerikaanse tv zie ik nooit mannen die eruit zien als de Amerikaanse mannen die je op straat en in de kroeg ziet. Ok, misschien dat Bud van Married with Children er een beetje bij in de buurt komt, maar ik ben bang dat zij dachten dat hij een fictief figuur is die natuurlijk nooit echt zou kunnen bestaan.
Dus ik vermoed nu eigenlijk dat ze iedereen die maar een beetje afweek van voorgaand geschetste standaard, hebben ingezet om ons te laten geloven dat ze daar ook heel divers zijn, met verschillende types en alles. Ik ben er alleen nog niet uit waarom. En vooral; waar ze die figuren dan vandaan hebben gehaald.

Misschien ben ik gewoon even op de verkeerde plekken geweest en bestaat er wel een plaats in Amerika waar wel heel veel verschillende mannen rondlopen.
Mocht iemand daar van weten, dan ontvang ik graag wat informatie omtrent deze voor mij tot nu toe verborgen plek. Ik wil ze graag met eigen ogen zien.
In Hollywood ben ik al geweest, danku.

Monday 25 January 2010 - 12:40

here's the story so far

Ok, dus ik zou weer gaan loggen. De vraag is nog even waarover ook alweer.
Inmiddels ben ik zo gewend aan het samenvatten van mijn leven in 140 tekens dat het tiepen van volledige zinnen, laat staan een heel stukje, nog een hele opgave is.
Maar misschien is het leuk om voor de mensen die twitter een overbodige non-uitvinding vinden, een recap van de afgelopen -let's say- 4 maanden te geven.
Dan zijn die ook weer een beetje bij.

Eerst even voor de mensen die geloven in 'ze leefden nog lang en gelukkig'; nee hoor.
In oktober bleek bijvoorbeeld dat 20.000km en 10 uur tijdsverschil toch niet zo'n al te beste basis is voor een gezellige verkering. Wat dus impliceerde dat ik kerst en oud&nieuw niet doorbracht in het zonnige Australia, zoals ik mijzlef beloofd had.
Maar niet getreurd. Op tweede kerstdag vloog ik naar Los Angeles en vierde oudjaarsavond op de Las Vegas strip.
Dat was zo slecht nog niet.

Tussen oktober en het heden voerde ik verscheidene taakjes uit. Zo was ik maar liefst anderhalve week samensteller van het tweede seizoen van het roemruchte programma RTL Vandaag, dat nooit op de buis verscheen. Daarna keek ik een poosje mee bij mensen in de keuken als verslaggever van Over de Kook. Mijn werkende leven in 2009 sloot ik af met het programma Top2000 Jaaroverzicht, wat u natuurlijk allemaal braaf bekeken heeft op oudjaarsavond. In 2010 is mijn carriere nog niet begonnen. Iets met crisis in omroepland ofzo.

Gezondheidstechnisch gaat het ook goed. In oktober brak er wel een stukje van mijn kies af. In november had ik mexicaanse griep, en in december had ik gekke onverklaarbare krassen op mn rechteronderbeen. Ook heel erg. Dit jaar heb ik vooralsnog alleen last gehad van een kater. In oktober viel ik eerst 3 kilo af, maar in december kwamen er in 10 dagen 2 bij.

Es kijken, what else. Ohja. heb me uiteraard met elke vezel van mijn lichaam geergerd aan het feit dat ik mijn liefde voor John Mayer ineens schijn te delen met de rest van de wereld. Het is dat ik net een new bff had gemaakt in de wereld der platenmaatschappijen anders was dat hele concert in de HMH aan mijn neus voorbijgegaan. Want 4000 andere types waren veel sneller met kaarten verkrijgen. En ze gingen ook allemaal met zn allen mijn uitzicht op sjon staan te versjtrn. SHOO!
Verder ben ik nog steeds bezig de rest vd mensheid ervan te overtuigen dat Nick & Simon de nieuwe Acda en de Munnik zijn, maar daarmee oogst ik nog niet veel succes.
Plus ik heb een nieuwe liefde opgevat voor de serie Entourage. Daarbij komen mijn nieuwverworven torrentskills heel goed van pas. Tot zover de hypes van najaar 2009.
De artiest van 2010 wordt natuurlijk Frans Duijts. Dat lijkt mij overduidelijk.

Technisch gezien waren er geen onoverkomelijke problemen. Ik ben zeer gelukkig met mijn iPhone. De Aardbei rijdt wel op z'n laatste wielen. Door de koude begaf de accu het en moest ik zelfs een pechhulpdienstmannetje voor komen laten rijden. In Amerika stopte mn iPod op onverklaarbare wijze er ineens mee, waardoor we een dag lang naar de radio moesten luisteren. En in amerika houden ze niet alleen van country maar vooral van emorock en Greenday achtig geneuzel. Dat was een iets minder goede dag.

En dan de vooruitzichten voor 2010. De komende weken staat er onder andere een tripje naar Barcelona (want daar was ik dit jaar nog niet geweest, natuurlijk) op het programma. Verder nog wat andere uitjes en visites. Ik zal mij wel weer gaan ergeren en klagen over het feit je 1000 dagen van te voren ergens een kaartje voor moet kopen waardoor ik leuke uitjes ga missen. Verder hoop ik op korte termijn ergens een taakje te kunnen gaan vervullen en ik moet me dit jaar nou echt eens verdiepen in de wondere wereld van De Avid. Ik ga een andere auto kopen en zal me waarschijnlijk voorzichtig eens gaan orienteren op een andere behuizing.Oh, en mijn voornemen is dat ik vanaf heden elke popqpquiz wil winnen waar ik aan meedoe.
Plus ik zal me toeleggen op het schrijven van iets meer logstukjes. I promise.

Zo. Denk dat u wel genoeg op de hoogte bent.
Want dit was het wel zo'n beetje.
Questions anyone?

Thursday 21 January 2010 - 12:09

here i go again

Zal ik anders 14 januari 2010 aangrijpen om weer eens heel erg overtuigend te gaan bloggen?
Of niet?

eh.

Hallo?

Thursday 14 January 2010 - 12:57

raindrops keep falling on my head

Toen ik wakker werd hoorde ik het al. De regen kletterde keihard op t raam.
Gatver.
Ik stelde het opstaan nog zeker 15 minuten uit, wurmde me onder de warme deken vandaan en sleurde mezelf richting de douche. Het water kletterde keihard op mn hoofd.
Daarna zette ik koffie, zocht wat kleren bijelkaar, smeerde 3 crackers voor onderweg en droogde mijn haar. Met de fohn.
Ondertussen regende het nog steeds. Best wel hard.

Ik rende naar mijn auto, maakte de deur zo snel mogelijk open en schoof het frontje op de radiocassetespeler. De regende kletterde keihard op het dak van de auto. Mijn haar was weer nat.
Ik stuurde de auto naar de ring. Of deed een poging daartoe. Duurde een half uur. De ring was vol en ik paste er niet bij dus via een sluiproute reed ik terug naar huis, zette de computer aan, stuurde een mail dat ik vanmiddag wel weer op kantoor kom zitten, zette een kop koffie en stak een sigaret op. De regen miezerde tegen het raam.

De winter is begonnen. Ik kan wel weer eens een logje tiepen.

Thursday 5 November 2009 - 9:28

Twiedel twiedel twiedel twiet

Er komt heus wel een weer een dag dat er daadwerkelijk een stukje af is.
Tot die tijd....

Friday 4 September 2009 - 17:02

happy people have no stories

Wat ik zoal deed toen u even niet mee kon lezen.

* ik ging voor het leukste vrijgezellenfeestje van de eeuw naar Mallorca, waar we met 10 meiden een huis hadden gehuurd en tot in de vroege, in rosegedrenkte uurtjes Het Leven, de Liefde en Andere Belangrijke Dingen zoals Kleding en Werkperikelen bespraken
* ik maakte een pilot voor de vara, waarvan later bleek dat we 'het toch echt he-le-maal anders gingen doen'
* ik vierde mijn 35e verjaardag en dat deed geeneens pijn
* op zaterdagochtend 6 juni om 6.35am kon ik na 8 maanden de DLMVDP in mijn armen sluiten. And so i did.
* ik woonde de allerleukste bruiloft in de geschiedenis van bruiloften bij. En het was nog mooi weer ook.
* ik speelde tourguide in Volendam, Rotterdam, Den Haag, Scheveningen, Antwerpen, Brussel, Breda en alle leuke plekjes van Amsterdam.
* ik ging voor de 9e keer naar barcelona, de DLMVP was er nog nooit geweest
* We stonden 9 uur in de file naar Rock Werchter, raakten roodverbrand en waren licht teleurgesteld over de Prodigy, maar werden fan van Limp Bizkit en Seasick Steve. Ik werd bijna verliefd op Henry Rollins.
* Op 12 juli om 6.45am zwaaide ik DLMVP uit op schiphol. Dat was nogal een dieptepunt.
* Op 16 juli vloog ik met T. naar NYC. Dat was gelukkig wel weer een hoogtepunt. We huurden daar een auto en reden een week rond in New England. We zagen Yale, de White Mountains, de Aridondacks, twee Cheesecake Factories, ik at kreeft in Maine, en we gingen bij Ben & jerry's in Vermont op visite. En ondertussen bezochten we alle malls en outletcentra die we onderweg tegenkwamen.
* Zondag ben ik weer thuisgekomen. Ik heb net The Hangover gezien. Dat was ook best leuk.

Ik ben bang dat de vakantie voorbij is.
Nu nog een taakje.

Thursday 30 July 2009 - 20:23

we're just ordinary people

Och ik had toch zo een leuk stukske getiept over Het Megapiraten Festijn. Over dat dat dus geen feest is waarbij iedereen zich verkleed als een piraat, maar een hele grote tent waarin mensen bijelkaar komen om te luisteren en te kijken naar artiesten wiens plaatjes gedraaid worden op piratenzenders.

Het ging er over dat ik dus heel veel liedjes die op piratenzenders gedraaid worden best wel leuk vind, dat ik hou van meezingen met liedjes waarbij het na 2 woorden al duidelijk is dat het gaat over een liefde die niet te krijgen is, een liefde die zojuist de hielen heeft gelicht of zich juist net heeft gemeld en nou ja, u kent t genre wel. Het ging over dat ik best wel wat mensen ken die hun neusjes ophalen voor het zogenaamde levenslied en de uitvoerders ervan; mensen die liever naar muziek zonder tekst 'luisteren', die liever meezingen met ingewikkelde teksten van een depressieve ongewassen puber of een ouwe man die zelf ook nog steeds niet weet waar t leven over moet gaan, of mensen die ergens in de tijdslijn van hun leven hebben besloten dat liedjes in je eigen taal bij voorbaat al niks kunnen zijn. Maar dat ik gelukkig ook vrienden heb die overzichtelijke piratenmuziek wel op prijs stellen.

En daarna had ik dan een heel betoog over dat ik denk dat mensen die fronsen bij het vernemen van het bestaan van het Mega Piraten Festijn eigenlijk goon bang zijn. Want zij zijn namelijk in de minderheid. Omdat op het Mega Piraten Festijn goon De Meeste Mensen zijn. De Gemiddelde Nederlanders dus. En dat het dus egenlijk wel ergens soort van jammer is dat het nooit De Meeste Mensen zijn die uiteindelijk bepalen wat er in de media komt. Terwijl De Media juist wel heel graag wil dat De Meeste Mensen naar hen kijken en luisteren. En dan had ik daar heel veel zinvolle argumenten en filosofieen bij.

Maar goed, dat ging dus even niet door want ik dacht dat ik dat stukske bewaard had. En toen kon ik het niet vinden. Dus nu heb ik het zo half en half gereproduceerd. Maar ja, daar heeft u niks aan.
Sorrie maar weer es.
Ter compensatie hoop ik volgende keer iets te melden over waarom trouwen zo gek nog niet is.

Thursday 14 May 2009 - 18:31

i don't know where i'm goin but i sure know where i've been

Ja sorrie.
claver.nu was even een poosje uit de lucht. Iets met dat er een of andere japanner een directe link naar een mp3 alhier maakte en die dus for all asia en verre omstreken ter download was. Nou heb ik verder niks tegen japanners of aziaten in het algemeen, maar ze zijn wel met z'n heel erg velen! En ze hebben ook allemaal internet.
En blijkbaar vinden ze 'Gravity' van John Mayer (geheel terecht natuurlijk) een geweldig nummer en is dat in hun regio ff net niet op een legaal te kopen plaat of cd te verkrijgen. Dat is heel erg zielig voor ze natuurlijk, maar om nou met zn duizenden tegelijk dat lekker dagelijks te gaan liggen downloaden, vind ik doorslaan. En mijn servermeneer ook, dus die legde het verkeer naar hier aan banden en stak een virtuele stok voor de piraterij.

Inmiddels heb ik volgens mij alle mp3's die ooit op dit log verschenen zijn van de zeurver gehaald dus die japanners kijken vanaf heden mooi op hun neus.
En ik kan gewoon weer gezellige dingen intiepen. Dingen die voor aziaten helemaal niet interessant zijn.

Bijvoorbeeld dat ik inmiddels niet meer elke week drie keer naar Volendam ga om daar het wel en wee van de dorpelingen vast te leggen. Dat is natuurlijk heel jammer, maar gelukkig was er wel weer een andere werkgever die mij in dienst wilde nemen. En dat is ook keileuk. Maar daarover later meer. En over andere zaken misschien ook wel.

Wednesday 1 April 2009 - 12:29

please don't stop the music

Ik tiepte een poosje geleden dat wij, van Gezelligheidsvereniging De Norse Trui (originele bezetting), de trotse winnaars waren van een popquiz. En de prijs die ons ten deel viel, was het maken van een nieuwe quiz.
Eindelijk is het zover. het was een heel gepriegel en t kostte zeker twee avonden van port en wijn om de playlist samen te stellen , maar we hebben maar liefst 12 rondes weten te verzinnen.
En aldus kunt u, als muziekliefhebbert, as zaterdag 28 februari cafehetsportcafe uw kennis van diverse melodieen en uitvoerenden testen. Er zijn mooie prijzen te winnen, waaronder uiteraard het maken van een nieuwe popquiz.
Het festijn vangt aan om 20.30 maar mocht u een plaats aan een tafeltje willen bemachtigen dan zou ik gewoon wat eerder aan komen lopen.

En als dat hele cafehetsportcafe nou waanzinnig uit uw buurt is, of u heeft ineens iets anders keibelangrijks te doen, dan kan het maar zo zijn dat we later die hele quiz nog een keer online pleuren. Of niet.

Sunday 22 February 2009 - 23:05

met je zee tot aan de horizon

U vraagt zich wellicht af waar ik nu toch weer uithang.
Eerst een beetje sneu lopen doen van werkloos zus en ik heb geen baan zo en daarmee wellicht verwachtingen over lawines van stukjes scheppen, maar daarna goon keihard radiostiltes vervallen.
Wist ik veel dat ik die economische crisis mij bespaard zou blijven.

Want in een virtuele wandelgang hoorde ik van een gezellige vacature. Een klusje dat eens even precies in mijn straatje past en waarvan ik bijna niet kon geloven dat er geen rijen gegadigden voor zouden zijn.
Misschien was dat ook wel zo, maar 2 telefoontjes en een gesprekje verder bleek dat ik zowaar was uitverkoren om de door mij gewilde taakjes te gaan verrichten. Hoezee!

Met de nadruk op zee vooral, want het betreft hier werk waarbij het buitenspelen voor het allergrootste deel in een dorpje aan de zee plaatsvindt. Alhoewel, zee...Het IJsselmeer, that is.
Ja hoor.
Vanaf vorige week mag ik mij trots lid van het team 'Palingsoap' noemen.
U vindt daar misschien wat van; van Volendam, van de palingsound, van de Grootste Familie Van Nederland, de Schilders, Tollen, Smitten, Buijsen, Keizers en andere hoofdpersonen, en dat kan. Dat mag zelfs. Ik zelf vind het vooral nogal leuk allemaal.

Dus dan weet u even wat ik zoal aan het doen ben. Veel anecdotes kan ik helaas niet onthullen. Daarvoor moet u maar goon kijken, elke vrijdag om 20.30u op Nederland 1.

Thursday 22 January 2009 - 0:25