Mijn weblog

some postman you turned out to be

Claire
30/12/2005 | 11:52 uur
in de categorie De wereld volgens

 


Op een bank ergens in het land...


"Pieter Post, Pieter Post. Met zn poes verdient hij de kost"
- "muh? Wat? Zingt ie nou echt met zijn poes verdient hij de kost?"
"Ja hoor."
- "Nah. Dat is toch niet geschikt voor kinderen? Tsk. Hoer!"

Claire
29/12/2005 | 12:47 uur
in de categorie De wereld volgens

 


Tegenwoordig word je overla gewaarschuwd dat als je iets raars ziet, je meteen acuut onmiddellijk alinea directa een persoon moet waarschuwen.
Ik ben een hele brave burger zonder strafblad dus toen ik op eerste kerstdag op het station in Breda een verlaten sporttas in hal zag staan, probeerde ik natuurlijk meteen een persoon te waarschuwen.

Niet dat ik echt daadwerkelijk dacht dat iemand op eerste kerstdag het vrijwel verlaten station van breda wilde opblazen, maar ja. Ik doe ook goon maar wat mij wordt opgedragen uiteraard.
Dus ik op zoek naar een persoon. Eentje waarvan ik dacht dat die wel eventjes stante pede in actie ging komen om het gevaar te weren.
Dat viel nog niet mee.
Nergens een persoon in uniform te bekennen.
Ja zeg. Zo kan ik niet werken. Wil je iemand waarschuwen, zijn ze niet eens voorhanden. Het hele station van Breda had al opgeblzden kunnen zijn!

Ik vervoegde me uiteindleijk maar bij de man achter het loket. Die was niet bijster onder de indruk van mijn alarmering. Hij 'zou er wel eens even naar kijken. Straks'.

ik wil met jou wel dansen maar mien voet'n doen zo zeer

Claire
27/12/2005 | 14:27 uur
in de categorie De wereld volgens

 


Toen kerst nog maar 3 kwartier wit was gingen we op pad.
We moesten namelijk dringend dansen in de poptempel. Er was een zogenaamde We Hartje 80s party.

Ik ben op zich niet eens enorme voorstander van dansen. Alhoewel, dat is gejokt. Maar ik dans eigenlijk alleen als ik ook mee kan zingen. Daarom heb ik waarschijnlijk ook nooit van boemboemstamperdestamp house, lounge, dance of weetikveelhoehetheet muziek gehouden. Geen tekst. Ik heb geen geduld voor geen tekst. Bovendien vind ik het fijn als ik weet wanneer een nummer is afgelopen en de avond niet 1 lange brij van verschillende tempo basstonen is.
Vroeger was dus alles beter, want toen had je tenminste goon liedjes in een disco. Met een begin en een eind. En meezingen dus. Dat hoor je bijna nooit meer als je uitgaat in een club, disco of andere uitgaansgelegenheid. En daarom ben ik geen voorstander van dansen.

Maar dit was dus anders. We konden gaan dansen op echte jaren tachtig hits! Hoera! Madonna, The Cure, DuranDuran en Snap! Enzo!
Omdat het kerst was, wilden we natuurlijk wel een beetje feestelijk voor de dag komen. Mijn gezelschap had zich al in gezellige jurken gehesen maar ik kreeg door alle feestelijkheden van de afgelopen weken een bad case of outfitstress. Na ongeveer 12 verschillende setjes gecombineerd te hebben, had ik dan toch eindelijk een outfit bij elkaar gescharreld. Beetje blingbling erbij en de keus voor nieuwe laarzen was ook nog betrekkelijk snel gemaakt. Op naar de dansvloer!

Eenmaal buiten bleken panties en sjaal niet helemaal bestand tegen de vrieskou, maar ach. Wie mooi wil zijn etcetera. En strax kregen we het heus wel weer warm van het dansen.
De poptempel liep al meteen behoorlijk vol. Blijkbaar vinden heel veel meer mensen het leuker om mee te zingen met Tainted Love en Come On Eileen dan oeverloos heen en weer te stappen o