Ik had al een schema. Soort van. Achtig.
Zelf uitgezocht.

DAG 1: DONDERDAG 1 juli 2004
Michael Franti & Spearhead 18:00 - 18:50
The Rapture 19:35 - 20:25
P!NK 20:40 - 21:40
The Cure 22:20 - 23:50
Cypress Hill 00:05 - 01:05
Basement Jaxx 00:30 - 02:00
 
DAG 2: VRIJDAG 2 juli 2004
Black Rebel Motorcycle Club 14:20 - 15:10
The Von Bondies 15:15 - 16:05
Dropkick Murphys 17:00 - 18:00
Youngblood Brass Band 17:50 - 18:50
The Darkness 18:35 - 19:35
Sugababes 19:25 - 20:25
Nelly Furtado 21:00 - 22:00
Metallica 22:15 - 01:00

DAG 3: ZATERDAG 3 juli 2004
The Rasmus 11:20 - 12:05
Heideroosjes 12:35 - 13:20
Broken Social Scene 13:45- 14:30
Daan 15:00 - 16:00
The Black Eyed Peas 15:10 - 16:10
Franz Ferdinand 16:30 - 17:45
Ben Harper and The Innocent Criminals 16:40 - 17:40
Wu-Tang Clan 18:15 - 19:15
Joss Stone 18:20 - 19:20
Moloko 19:50 - 20:50
Sophia 21:30 - 22:30
Lenny Kravitz 23:30 - 01:00

DAG 4: ZONDAG 4 juli 2004
Sioen 13:15 - 14:00
Starsailor 14:05 - 15:05
Lamb 15:35 - 16:35
Wilco 17:10 - 18:00
PJ Harvey 17:05 - 18:05
Pixies 18:45 - 19:45
N*E*R*D (en/of voetbal) 20:10 - 21:10
David Bowie (of voetbal) 22:55 - 00:55

Natuurlijk komt er as usual vrij weinig van het schema terecht en blijven alle opties open om nog nieuwe leuke bandjes aan te horen en te bezichtigen en andere dingen te doen die een festival leuk maken. Zoals de eeuwig dezelfde shirtjes, armbandjes en cdtjes verkopende stalletjes op de festivalmarkt bekijken, pannekoeken en slappe frieten eten, lauwe cola of heel koud water drinken en vooral&voornaelijk urenlang in de zon op een kleedje naar voorbijsjokkende festivalgangers gapen.
Gezien het vooraf bepaalde bandjeskijk en -luisterprogram verwachtte ik vooral op zaterdag weinig mogelijkheden tot uitstrekken op een zonnige festivalweide. Drukdrukdrukschema!
Maar ik surfte zojuist ff naar het Koninklijk Metereologisch Instituut. Dat hebben ze ook in Belgie.
Er nu blijkt dat er eigenlijk het hele weekend geen mogelijkheden zijn om languit in de zon te zitten.

woensdag 30 juni 2004 tot zaterdag 3 juli 2004:
wisselende bewolking - kans op regenbuien en afwisselend zwaar bewolkt of betrokken - matige of hevige regen en wisselende bewolking

Shit. Regen. Bah. En vrijdag wordt het goon kloteweer. Kut zeg.
Maar! Ik mag me inmiddels best wel rekenen tot de veteranen onder de festivalgangers en heb alle weersomstandigheden al getrotseerd. Aldus sleur ik braaf vuilniszakken en regenpakken mee de grens over. Extra sokken en een paar extra schoenen en-welja vooruit- nog wat extra shirtjes voor je weet maar nooit. Fleecetrui is net iets teveel doorslaan. Ik ben niet van suiker en het wordt niet echt koud. Vind ik.

Ter uwer vermaeck (en eventueel gerusstelling); ik probeer de digicam ook de weide op te 'smokkelen' opdat ik u volgende week een fijn fotoverslag kan doen toekomen. Waarschijnlijk veel grijze luchten en blauwe regenjackies.
Maar dat dan dus volgende week. Want dan ben ik er pas weer. Dinsdag.
Tot dan dan!

Ik was gisteren naar een film. Een documentaire, eigenlijk meer.



In Supersize Me laat Morgan Spurlock onder andere zien wat er met zijn lichaam en gezondheid gebeurt wanneer hij drie keer per dag, dertig dagen lang alleen maar McDonald?s eet. Nou, dat is niet best. (oh duhuh!) Hij komt meer dan tien kilo aan, zijn cholesterol gaat skyhigh, hij kreeg last van hartkloppingen en zijn lever veranderde na dik twee weken al in een soort pate. Hij begon zich depressief te voelen als ie niet at, werd moe en lusteloos en zijn sexleven sloeg ook nergens meer op. Zei z'n vriendin.
Zijn huisarts zegt na 20 dagen: "Het is te vergelijken met die kerel in de film Leaving Las Vegas. Die dronk ook gewoon door tot zijn lever stuk ging. Hetzelfde gebeurt met jouw lever. Ik had nooit gedacht dat dat ook door vet zou kunnen gebeuren."
Kortom: Wat begon als een 'a really great bad idea' verandert al snel in een soort reallife aflevering van Jackass. Grappig, maar eigenlijk levensgevaarlijk. Don't try this at home.

Die Morgen Spurlock is een grappige man. Zelfs als ie kotsend uit een autoraampje hangt omdat ie het supersizemenu eigenlijk helemaal niet op kan, maakt ie nog grapjes. Mcstomach-ache. McBurp, McGas.
Wij waren dan ook zeer verheugd dat hij (hoi morgan!) na de film nog even kwam vertellen hoe het na het draaien met hem en de film gaat. Zelf is hij in 5 maanden tijd weer op zn oude gewicht (goedzeg) en de film krijgt wereldwijd lovende kritieken. McDonalds heeft op verschillende plaatsen de supersizemenu's geschrapt (want wat moet iemand ook met 2 liter cola bij zn patat).

Supersize Me laat niet alleen het McDiet van Morgan zien, trouwens. Op soms hilarische wijze en zonder belerend te zijn of daadwerkelijk een beschuldigende vinger in een richting te wijzen, stelt de film ook zaken als overgewicht en eetgedrag aan de kaak. Je denkt wel 2x na voordat je weer es in een burger of een patatje hapt.
Ikzelf had na het zien van al dat McDonalds'voedsel' niet echt een hekel aan het eten. dat is ook niet de bedoeling geloof ik. Ik stap heus nog wel eens een Mac binnen. Maar voorlopig ff niet. De film wekte bij mij wel iets anders op. Ik kreeg zin in iets dat helemaal niet schadelijk is voor mijn gezondheid. Iets waar je nooit teveel van kunt hebben. Iets dat pas in november weer voorhanden is.
Ik kreeg zin in het IDFA.

Jullie hebben eigenlijk niks aan onderstaand. Tenzij je de muziek erbij weet.
Als ik het hoor, krijg ik ook een beetje au.
Zucht. Zo Mooi.

Sometimes I get the feeling
That I won't be on this planet for very long
I really like it here
I'm quite attached to it; I hope I'm wrong

All I really want to say
You're the reason I want to stay
I loved you before I met you
And I met you just in time
Because there was nothing left

I sat here on my suitcase
In our empty new apartment
'til the sun went down
And I walked back down the stairs
With all my bags and drove away
You must be freaking out

All I know is I got to be
Where my heart says I ought to be
It often makes no sense, in fact
I never understand these things I feel

Don't change your plans for me
I won't move to LA
The leaves are falling back east
That's where I'm going to stay

You have made me smile again
In fact I might be sore from it
It's been awhile
I know we've been together
Many times before
I'll see you on the other side

Don't change your plans for me
I won't move to LA
The leaves are falling back east
That's where I'm going to stay

All I really want to say
You're the reason I want to stay
But destiny is calling
And I told them when my time is up
I'm out of here

All I know is I got to be
Where my heart says I ought to be
It often makes no sense, in fact
I never understand these things I feel

I love you, good bye
I love you, good bye
Don't Change Your Plans
van het album The Unauthorized Biography of Reinhold Messner

Eerlijkheid gebiedt mij te melden dat de H&M de incapabele hoer aan de kassa van afgelopen vrijdag vandaag gelukkig had ingeruild voor schattige meisjes die wel service verlenen. En de fouten van hun kleega herstellen. Nog es erbij. Ik had geen bon om te ruilen en een van de schatjes ging helemaal behind the scens van de H&M bellen om de bon te traceren. Ik hoefde alleen maar te zeggen wanneer ik er was geweest en of ik met pin of cash betaald had. Na 15 minuten, op een stressige koopzondag, kreeg ik goon mijn centjes terug.
En ik had niet eens 5 cent bij.

En daarom hou ik zo van Hennes & Maurits.
Hoezee. Hoezee. Hoezee.

Wijzelf vinden vrouwen en voetbal best een goeie combi.
Je moet er goon geen mannen bij hebben.
En wel een paar flessen rose. Of een haakwerkje.
Best leuk nog, zo'n EK.

Toets 1 Voor Het Paradijs - Martijn de Waal

uitgever: Podium BV
isbn: 9057592045
pagina's: 198

Ik moest een campinglampje. tenminste, ik vond dat ik die moest. Ik ga namelijk volgende week een paar dagen kamperen en dan heb je in het donker soms licht nodig. De aanschaf van een lichtje leek mij wel handig.
Nu voer ik overdag niet echt bijster veel nuttigs uit. Daarom heb ik zeeen van tijd om vobbeld reclamekrantjes te lezen. Goon, om te kijken wat er zoal te koop is. Kijkuhkijkuhietkopuh, natuurlijk. Want kopen mag niet als je overdag verder niet echt bijster veel nuttigs uitvoert. Behalve als je echt iets nodig hebt.

Dus toen ik in het Blokkerfoldertje van deze week een campinglichtje zag aangeprezen worden (van vierzoveel voor eennogiets!) vond ik dat ik die nodig had. Voor eennogites hoef je niet in het donker te zitten, tenslotte.
Ik hou eigenlijk helemaal niet van Blokker. Ik vind Blokker nogal plastic. Ze hebben er altijd spullen die 2 jaar geleden misshcien wel leuk waren en die bij de Xenos heus wel goedkoper en leuker en minder plastic zijn. Maar een aanbieding is een aanbieding en ik ben een Nederlander dus toog ik onmiddellijk naar het dichstbijzijnde Blokkerfiliaal.

Verblind door oranje struinde ik de hele winkel af. Nergens een campinglichtje te bekennen. Ook geen oranje uitvoering. Es vragen bij zo'n kassa-iemand.
Ik werd doorverwezen naar de afdeling 'tuin'. "Maar het is voor op de camping, he'" probeerde ik nog. Oh. Nou dan wist ze het niet. Volgens de toegesnelde bedrijfsleider waren de campinglichtjes allaaaaaaaang en breed uitverkocht. Vorige week. "U moet er snel bijweson bij soon aanbiedinkie mefrauw, dat gaat heel snel in deze buurt."
Heb ik weer. ik woon in een buurt waar de 'aanbiedinkies' heel snel gaan. Waarschijnlijk doet niemand in deze buurt iets nuttigs met z'n leven dus rent iedereen meteen na het lezen van de reclamefolders naar de Blokker voor campingartikelen. En dan zal je zien: dan hebben zij vorige week alle spullen al gekocht die pas deze week in het krantje staan. Denk ik. Ofzo.
Maar goed. Kan beuren ja.
Op naar de volgende Blokker. Ik had een missie!

Filiaal Kalverstraat. Na eerst de verleidingen van andere winkels nauwelijks te hebben kunnen weerstaan, stapte ik het volgende oranje paleis binnen. Maar liefst twee verdiepingen waar zich de campinglampjes zouden kunnen ophouden. Wederom in geen velden of wegen een campinglampje, of iets dat er op leek, te bekennen.
Maar gelukkig; de Blokkermedewerkster boven wist het heel zeker: beneden! Daar liggen ze. De Blokkermedewerkster beneden wist het ook heel zeker; boven moeten ze liggen.
Bedoelde ik niet die handige tuinlampjes die je in de grond kan steken, daar op die enorme stapel midden in de winkel? Niet? Hmmm.
Dan hadden ze geen campinglampjes.
Wat? U zegt geen campinglampjes? Hoezo niet? Wat nou geen campinglampjes? Ze staan toch in het krantje? Het krantje dat gisteren pas in mijn brievenbus viel. Van deze week. Wat een kutreclame.
De blokkerfiguren haalden onwetend hun oranje schouders op.
Op naar de volgende Blokker. Ik moest en zou nu zeker dat fukkin' campinglampje hebben.

Filiaal Damrak. Inmiddels had ik bij H&M mijn campinglampjesfrustratie enigzins onder controle weten te krijgen door de aanschaf van wat zinloze kledingstukken. Die ik ongetwijfeld morgen weer retour zou doen komen wegens omgekeerde anorexia of goon niet zo leuk.
Maar dat was voor later zorg. Want opnieuw dompelde ik mij onder in het oranjefeest dat Blokker heet en opnieuw vond ik geen campinglampjes. De niet al te bijster intelligent uitziende kassamadam had nog nooit van campinglampjes gehoord.
Ik pakte het krantje erbij en wees het aan. "Oooh. Een campinglampje," merkte haar natuurlijk wel heel erg slimme oranjecollega snugger op. JA!! EEN CAMPINGLAMPJE JA!!! Spreek ik Zweeds ofzo? Domme koe.

Nou, die lampjes hadden zij nog niet gezien. Maar misschien volgende week in het assortiment? Argh.
Ik heb altijd al een hekel gehad aan de Blokker. Nu haat ik de Blokker.
En als ik morgen mijn zinloos aangeschafte kleren van H&M niet mag ruilen omdat ik er thuis pas achter kwam dat die kassahoer vergeten is het bonnetje in mijn tasje bij te voegen, dan haat ik de H&M voortaan ook.

En reclamefolders gaan voortaan goon weer meteen bij het oudpapier.
Dat zal ze leren! Ha!

Nou lekker is dat.
Kom ik hier in de hoop dat jullie me overstelpt hebben met leuke onderwerpjes,; NIKS! NADA! NIENTE! NOPPES!
Stommerts. Ik ben zwaar in jullie teleurgesteld.

Voor straf weer geen postje!
(en denk maar niet dat ik niet zie dat jullie wel zijn komen kijken, hoor. Goon alleen maar meelezen he. En niks zeggen. Stelletje ramptoeristen!)

Ja. Daar ben ik weer. Ik was even onderweg.
Ik doorkruiste NoordHolland, Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland, Brabant, nog een keer Gelderland, Utrecht en keerde vervolgens weer terug in NoordHolland.
Ik zat heel lang in het openbaar vervoer. Ik denk bijelkaar opgeteld wel bijna 10 uur. Vond ik best fijn, eigenlijk. Want Nederland is mooi vanuit de trein. Vooral als je geen haast hebt en het is geen spistuur.
Ondertussen gebeurde er veel, maar eigenlijk ook heel weinig. Niets waar u iets aan heeft, hoor. Ik hoef er niet over te loggen. U mist niets, no worries.
Ondertussen bedacht ik wel een paar verhaaltjes, maar vergat er evenzoveel. Het rode opschrijfboekje was niet meegereisd.

Voor morgen had ik eigenlijk al een idee waar een stukje in zou zitten. Ik wilde namelijk vanavond naar het Museumpleinconcert gaan. Leek me leuk. Met een fles rose op het gras naar de Bolero luisteren.
Maar The Weatherman Upstairs had een ander plan. Die vond dat het moest stormen. Met regen en hagel zo.
Zal ook wel ergens goed voor zijn, maar alleen niet voor mijn Plan. Storm is namelijk helemaal geen roseweer. Dat is binnenblijfopdebankvoordetvweer.
De Avro zendt het concert wel uit, maar daar zit natuurlijk geen stukje in.

Dus.
Zegt u het maar.
Waar zit wel een stukje in?

Ik ben even een paar dagen weg.
Dan weet u dat.

Behave!